Producten: Champagne

Champagne

Brut en sec

In La Vraie Cuisine Française maakt Courtine onderscheid tussen Champagne brut en Champagne sec. Die laatste is wat minder droog, maar het is zeker nog geen demi-sec.

Brut: “Vóór het diner, of aan het einde ervan. Nooit bij de lunch. Soms bij truffels, dikwijls bij soep, soms bij een bisque of bij sterk smakende zeevruchten. Kan gedurende de hele maaltijd doorgedronken worden.”

Sec: “Als apéritif, of aan het einde van de avond. Bij rivierkreeft, bij sterk smakende gerechten of bij zuidvruchten. Kan eventueel bij foie gras en truffels.”

Ik laat hier vandaag de "Grandes Marques", de grote merken, voorbij komen. Geen supermarkt champagne, waarbij ik opmerk dat als Aldi een champagne aanbiedt voor € 9,95, dat dat dan voor € 9,95 een prima champagne is.

In de Telegraaf een paar dagen geleden een stukje over die Grandes Marques. Dat twee dingen dienaangaande het belangrijkst zijn. Marketingkracht en kapitaal-intensieve industrie. We zijn weer in Nederland. Over smaak geen woord...

Je hebt ook enkele "kleinere grote merken". Charles Heidsieck, Phillipponnat, Deutz, Billecart-Salmon. Volgend jaar, want dan heb ik tenminste een jaar tijd om ze te kunnen vinden.

Een fles van de besproken champagne.

Laurent Perrier

Aroma! Meer dan welke andere. Je ruikt het boerenland.

Sec.

Heel prettig drinken. Mooi zacht maar toch veel smaak.

Prijs-kwaliteit: wow!!

Een fles van de besproken champagne.

Moët Chandon

Wordt dikwijls als de beste genoemd, maar dat is het zeker niet.

Zachte smaak, maar een erg mooie afdronk, dat wel. Toch vrij fruitig.

Tussen brut en sec.

De -toch zachte- smaak hield goed stand naast een stevig borrelhapje.

Een fles van de besproken champagne.

Mumm

Schuimt weinig, maar de prik blijft er prima in zitten, en komt in je mond extra tot leven.

Mooi fruitig-vol. Een diepe smaak als mooie belegen wijn. Je lijkt haast muskaat te proeven. Een ronde "volwassen" smaak die mooi past bij "mumm".

Sec, maar eigenlijk nóg minder brut dan sec.

De smaak blijft prima staan, nadat je ergens een hap van hebt genomen.

Een fles van de besproken champagne.

Piper-Heidsieck

Ik begrijp waarom Couperus dit erg lekker vond.

Is niet bepaald beendroog; geen brut maar sec. Couperus was een zoetekauw, en deze champagne zal uitstekend smaken bij bijvoorbeeld gebak.

Wel mooi en fijn. Zacht.

Een fles van de besproken champagne.

Pommery

Dit is flink richting brut.

Een mooiere geur dan de andere flessen, op Ruinart na.

Een fijne brede droge sjieke smaak. Niet complex, wel erg mooi. Door de breedte en volheid van de smaak lijkt het minder brut dan het is.

Een heel fruitige afdronk zonder verlies van volheid.

Een fles van de besproken champagne.

Roederer

In de folie rond de kurk een openvouw-flapje, daar waar het ringetje zit. Erg handig.

Een niet al te heftige bruiser, die net als Mumm de schade in je mond inhaalt.

Een mooie zachte smaak, behoorlijk brut. Pommery is dat ook maar lijkt het door smaak-invloed minder. Roederer blíjft brut.

Een fraaie frisheid. Een fruitige nasmaak, maar vóór in je mond.

Ietsje ietsje muskaat.

Een fles van de besproken champagne, maar dit is de enige met een bolle lage fles.

Ruinart

De mooiste geur.

De grootste brut.

Een subtiele heel mooie smaak. Zacht-vol zeg maar. Er zit ook iets ondefiniëerbaars in de smaak.

En een fruitigheid die door de volheid van de smaak wat gedempt wordt. Wat niks geeft.

Heel erg weinig zuur ook.

Een fles van de besproken champagne.

Veuve Cliquot

Zacht maar toch fijn aromatisch.

Ietsje fruitig. Redelijk volle afdronk maar die neigt toch ietsje naar demi-sec. Dit was de minst droge.

Sec, zeker niet brut dus.

En de winnaar is:

Bij de sec Laurent Perrier, tevens winnaar van de beste prijs-kwaliteit verhouding.

Bij de brut Ruinard.

"En de Dom Pérignon? -"Die gaat Oudjaarsavond pas open!"