Kreeft en langoest

Homard en Langouste. Een kreeft heeft scharen, een langoest niet. Verder moet je met die naamgeving oppassen want een Langoustine (kleine langoest) heeft wél scharen, en een Langostino weer niet. Dat is een Gamba.

Maar goed. Je vindt in restaurants meestal kreeft óf langoest, en tegenwoordig natuurlijk vooral kreeft. Langoest is lekkerder. Als ze samen op de kaart staan dan zal dat wel in een Normandisch restaurant zijn, zoals ook daar waar Curnonsky met André Robine ging eten (Robine bezette in de Académie des Gastronomes de zetel van Balzac).

Kreeft en langoest. Zowat nooit lees je ergens dat je met kreeft beter dit kan doen en met langoest beter dat. Terwijl dat een voor de hand liggende vraag is. Überhaupt minder langoest-recepten dan kreeft-recepten. Echter: in La Bonne Cuisine de Madame E. Saint-Ange wordt het bereiden van kreeft en langoest naast elkaar uitgelegd, en er staat ook een mooi recept in voor Langouste sauce mayonnaise.

Het komt weinig voor, maar lees je in een klassiek Frans kookboek over Homard américaine naast Langouste armoricaine, dan zit je goed, ook met Homard américaine naast Lotte armoricaine, zeeduivel. Enkel die langouste of lotte is trouwens al genoeg om een goed kookboek te zijn. Américaine en armoricaine zijn gewoon twee verschillende dingen; niks "foute naam".

(Armorica: de Romeinse naam van Bretagne met nog een stukje zuidelijker erbij.)